600 km brevet vanuit Overveen.

Dit is mijn vierde en laatste kwalificatie brevet richting PBP-2019. Om 08:00u vertrokken, vanuit Zundert. De voorspellingen waren erg onzeker. Er was sprake van veel wind en af en toe wat regen. Het eerste stuk vanuit Zundert naar Wilhelminadorp ging lekker. Af en toe wat last van de ZW wind. En zo nu en dan een kort buitje van een paar minuten. Wel in het lang gereden, want was nog frisjes.
Vanaf Wilhelminadorp verder over de eilanden naar de volgende controlepost. Ik kreeg al steeds meer voordeel van de ZW wind. Op de eilanden was veel activiteit van surfers en kit-surfers. Er stonden weer veel campers. Mede dankzij de wind. Voor de één een voordeel voor de ander een nadeel.
Daarna vanaf Hoek van Holland wind schuin in de rug. Op sommige stukken was het dik 40 km/u. Dus lekker doorfietsen. Kom maar op met die wind. Af en toe een buitje van een paar minuten. Te kort om te stoppen om de regenkleding aan te trekken.
’s Avonds rond halfacht wat warm gegeten net na Overveen. Daar is een leuk restaurant, voorheen een station. Nadat de bidons gevuld waren weer snel verder, want het koelde behoorlijk af.
Op naar Scharwoude. De Garmin ondertussen opgeladen, dus de verlichting kon aan. De temperatuur in de nacht viel mee. Geen kou gehad. Rond twee uur ’s nachts begon ik de kilometers wel te voelen. Dus ik had me voorgenomen om tot de volgende controlepost in Stroe door te rijden. Rond halfvier ’s nachts voorbij Stroe een tukkie gedaan. Ik had een dunne slaapzak en nooddeken van folie bij me. Ik heb niet echt geslapen, maar het liggen is sowieso altijd wel lekker. Om zeven uur weer verder gegaan.
Op weg naar Oirlo, waar de volgende controlepost is. Onderweg bij de MacDonalds een ontbijtje gedaan. Heerlijk warm bakje thee. Dat is altijd wel lekker. Ondertussen werd het al wat warmer, dus het lang ging uit. Ik schat een graad of 25 in de middag. In Oirlo wederom wat gegeten bij een tankstation. Lekker op een bankje in het zonnetje. Warme thee en een tonijnsandwich. Daar knapt een mens van op.
Daarna naar Baarle-Hertog, de laatste loodjes. Onderweg nog een flinke omleiding i.v.m. een brand op een industrieterrein. Ik had het thuisfront op de hoogte gebracht wanneer ik zou aankomen in Zundert. Maar door de omleiding werd het iets later.
Vanaf Baarle-Hertog was het nog een klein uurtje. Na 34 uur en 45 minuten zat het erop. Mijn laatste kwalificatie voor PBP-2019 zit erop.

Mooie tocht, met hier en daar wat bekende stukken, die ik ooit eerder heb gefietst. Onderweg wel veel takken op de weg. Dus dat was wel even opletten.

PAFF-0112 Oudeland van Strijen geactiveerd.

De voorspellingen waren goed. Eigenlijk iets te goed. In de ochtend was het al ca.23 ºC en later in de middag werd het zelfs 30 ºC. Er stond gelukkig wel een windje. Deze keer ging er nog iemand mee, namelijk PA0CMU, Carel. Dit was zijn eerste PAFF activatie.
We hadden er ons goed op voorbereid. Extra water mee en een grote parasol tegen de zon. Verder goed ingesmeerd met zonnebrand. En veel drinken.
Omdat het ook velddag was, was er erg veel aanbod. We zijn beide op een verschillede band begonnen. Op 40 meter had ik erg veel aanbod. Na anderhalf uur zijn we gaan wisselen van band. Ik op 20 meter en Carel naar 40 meter. Na een uurtje ben ik nog even op 30 meter actief geweest. Al met al heb ik bijna 90 QSO’s gemaakt. Een mooi resultaat met QRP vermogen. Rig was KX3 en de mode was CW.

Het was uiteindelijk een zeer geslaagde dag.

Klettersteig workshop.

In het Duitse Emscherpark (nabij Duisburg) heeft de Deutsche Alpenverein (DAV) een mooie en uitdagende klettersteigroute gebouwd. Hier volg ik de workshop klettersteigen. De Via Ferrata Monte Thysso staat op het hoogoventerrein, is enkele honderden meters lang en komt het dichtst bij het alpiene werk. De route laat me uitstekend kennismaken met het klettersteigen: onderweg kom ik hangbruggen, ladders, pinnen, beugels en een topkruis tegen.

400 km brevet vanuit Amsterdam.

Dit is mijn derde kwalificatie brevet richting PBP-2019. De start is vanaf Madmen Bicycle Cafe. Een erg leuke fietszaak. Om drie uur de boot genomen vanaf Texel. Wij staan namelijk twee weekjes op de camping. Vervolgens vanaf Den Helder naar Amsterdam CS met de trein gereisd. Rond een uur of zes aangekomen op het station. Vanaf CS naar de start was ongeveer 25 minuten fietsen.

Wederom een zeer grote opkomst. We zijn zaterdag om 20:00u gestart met ruim honderd deelnemers. De vooruitzichten qua weer waren erg goed. Een niet al te sterke wind (3 á 4) uit het oosten. Temperatuur in de middag rond de 22 °C en ’s nachts niet lager als 8 °C. Dus zonnebrand creme mee en warme kleding voor de nacht.
De eerste controle is in Enkhuizen. Het gaat in een lekker tempo. Wel enorm veel muggen. Dus het colletje over mijn mond gedaan. Want één mug is al genoeg voor een vegetariër. 🙂 De controle is in een cafe wat er niet echt op had gerekend. Plots 20 wielrenners op rij voor de bar rond elf uur vragend om een stempel. Dat gaf wat vreemde reacties van de stamgasten. Maar nadat ik de stempel had gekregen ben ik door gefietst naar Den Helder.
Tijdens dit gedeelte is de wind schuin van achteren. Dus dat is wel prettig. In Den Helder de tweede controle bij McDonald’s. Die waren dicht en je kon alleen via de drive-in wat bestellen. Ook dat was een vreemde situatie voor de man achter het loket, zoveel wielrenners. Na mijn bestelling in ontvangst genomen te hebben, heb ik deze buiten moeten nuttigen. Ondertussen de warme kleren aan trekken, sms-en en wat eten en drinken. Ook de dikke handschoenen kwamen tevoorschijn, want die waren el nodig.
Volgende controle is in Velzen. Alles ging lekker totdat ik een harde tik hoorde. Ja hoor, spaak gebroken in mijn voorwiel. Even stoppen en de schade bekeken. Helaas geen reserve spaken bij me. Oude spaak eruit, rem los en het wiel enigszins gericht. Voor zo goed als het kon. Want er bleef toch wel een slag inzitten. Een aantal van de voorbijkomende randonneurs vroeg of alles okay was. Duim omhoog 🙂 Na de provisorische reparatie rustig verder naar de volgende controle. Heel mooi fietsen zo in de duinen langs de kust. In Velzen niet kunnen stempelen zo midden in de nacht. Er was niets meer open. Maar een foto van het pond is voldoende ter controle.
Volgende controle is op het uiterste puntje van Zuid-Holland, namelijk ’s Gravenzande. Dit stuk was wederom voornamelijk door de duinen. Heel erg mooi en rustgevend fietsen. Zo rond een uur of zes á zeven ’s ochtends slaat de vermoeidheid toe. Ik heb echter geen power-nap gedaan. Nadat ik in een tankstation twee koppen (warme!) thee en een sandwich ophad was mijn vermoeidheid ver te zoeken. Weer verder fietsen naar de volgende controle. In “Het Pannekoekenhuis” nog wat thee en cola gedronken. Oh ja; ook nog een stukje appeltaart.
Ondertussen was het al lekker warm, dus de warme kleren konden uit. En lekker in het kort verder naar Breukelen. Rond Rotterdam mijn zus getroffen en even pauze gehouden. Daarna verder naar de volgende stempel. Dat was het Hotel Breukelen. Een stempel ? Nee, daar weet ik niets van. Vertelde de dame achter de balie me. Oh jawel hoor, zei de dame naast haar. Ze komen al de hele dag langs. De stempel ligt in de la. Dus na deze stempel op naar het Madmen Bicycle Cafe in Amsterdam. De laatste 23 kilometers. Het was een recht stuk omhoog met, helaas, tegenwind. Maar gewoon door trappen, dan komt ook hier weer een eind aan.

Zondagochtend na ruim 21u fietsen kwam ik aan bij het Cafe. Voldaan over het verloop van deze mooie tocht. Wel een beetje moe. Nu nog even naar het station fietsen om met de trein weer terug te gaan naar Texel. Rond halfnegen was ik weer terug op de camping. Eerst lekker douchen en nog wat eten en drinken. Al vrij snel naar bed gegaan en ik was zo vertrokken. Dank aan de organisatie voor dit mooie brevet.

PAFF-0151 en PAFF-0152 geactiveerd.

Sinds 1 april zijn er 25 nieuwe PAFF’s. En omdat het mooi weer zou worden, ben ik er maar op uitgetrokken om beide te activeren.

Het was eigenlijk maar een erg frisse dag. Dit in tegenstelling tot wat de voorspellingen waren. In de ochtend was het ca. 8 ºC en later in de middag ca. 13 ºC. Ik had misschien beter wat handschoentjes mee kunnen nemen. De condities waren erg wisselend. Soms was er niemand die terug kwam op mijn CQ. En bleef ik maar minuten lang roepen. Terwijl ik ’s middags een kleine pile-up had op PAFF-0152. Ik heb zelfs nog twee amerikanen gewerkt. Verder nog een aantal P2P en SOTA stations gewerkt. Jammer dat er een aantal stations blijven roepen, terwijl ze mij duidelijk niet kunnen horen. Dat zorgt af en toe voor erg veel verwarring. Ze roepen eigenlijk alleen maar vanwege de cluster meldingen. 
Al met al uiteindelijk weer twee (nieuwe) PAFF’s geactiveerd met goed resultaat. In totaal iets meer als 100 verbindingen gemaakt in CW met QRP.

Weer een filmpje voor de liefhebber: