400 km brevet vanuit Amsterdam.

Dit is mijn derde kwalificatie brevet richting PBP-2019. De start is vanaf Madmen Bicycle Cafe. Een erg leuke fietszaak. Om drie uur de boot genomen vanaf Texel. Wij staan namelijk twee weekjes op de camping. Vervolgens vanaf Den Helder naar Amsterdam CS met de trein gereisd. Rond een uur of zes aangekomen op het station. Vanaf CS naar de start was ongeveer 25 minuten fietsen.

Wederom een zeer grote opkomst. We zijn zaterdag om 20:00u gestart met ruim honderd deelnemers. De vooruitzichten qua weer waren erg goed. Een niet al te sterke wind (3 á 4) uit het oosten. Temperatuur in de middag rond de 22 °C en ’s nachts niet lager als 8 °C. Dus zonnebrand creme mee en warme kleding voor de nacht.
De eerste controle is in Enkhuizen. Het gaat in een lekker tempo. Wel enorm veel muggen. Dus het colletje over mijn mond gedaan. Want één mug is al genoeg voor een vegetariër. 🙂 De controle is in een cafe wat er niet echt op had gerekend. Plots 20 wielrenners op rij voor de bar rond elf uur vragend om een stempel. Dat gaf wat vreemde reacties van de stamgasten. Maar nadat ik de stempel had gekregen ben ik door gefietst naar Den Helder.
Tijdens dit gedeelte is de wind schuin van achteren. Dus dat is wel prettig. In Den Helder de tweede controle bij McDonald’s. Die waren dicht en je kon alleen via de drive-in wat bestellen. Ook dat was een vreemde situatie voor de man achter het loket, zoveel wielrenners. Na mijn bestelling in ontvangst genomen te hebben, heb ik deze buiten moeten nuttigen. Ondertussen de warme kleren aan trekken, sms-en en wat eten en drinken. Ook de dikke handschoenen kwamen tevoorschijn, want die waren el nodig.
Volgende controle is in Velzen. Alles ging lekker totdat ik een harde tik hoorde. Ja hoor, spaak gebroken in mijn voorwiel. Even stoppen en de schade bekeken. Helaas geen reserve spaken bij me. Oude spaak eruit, rem los en het wiel enigszins gericht. Voor zo goed als het kon. Want er bleef toch wel een slag inzitten. Een aantal van de voorbijkomende randonneurs vroeg of alles okay was. Duim omhoog 🙂 Na de provisorische reparatie rustig verder naar de volgende controle. Heel mooi fietsen zo in de duinen langs de kust. In Velzen niet kunnen stempelen zo midden in de nacht. Er was niets meer open. Maar een foto van het pond is voldoende ter controle.
Volgende controle is op het uiterste puntje van Zuid-Holland, namelijk ’s Gravenzande. Dit stuk was wederom voornamelijk door de duinen. Heel erg mooi en rustgevend fietsen. Zo rond een uur of zes á zeven ’s ochtends slaat de vermoeidheid toe. Ik heb echter geen power-nap gedaan. Nadat ik in een tankstation twee koppen (warme!) thee en een sandwich ophad was mijn vermoeidheid ver te zoeken. Weer verder fietsen naar de volgende controle. In “Het Pannekoekenhuis” nog wat thee en cola gedronken. Oh ja; ook nog een stukje appeltaart.
Ondertussen was het al lekker warm, dus de warme kleren konden uit. En lekker in het kort verder naar Breukelen. Rond Rotterdam mijn zus getroffen en even pauze gehouden. Daarna verder naar de volgende stempel. Dat was het Hotel Breukelen. Een stempel ? Nee, daar weet ik niets van. Vertelde de dame achter de balie me. Oh jawel hoor, zei de dame naast haar. Ze komen al de hele dag langs. De stempel ligt in de la. Dus na deze stempel op naar het Madmen Bicycle Cafe in Amsterdam. De laatste 23 kilometers. Het was een recht stuk omhoog met, helaas, tegenwind. Maar gewoon door trappen, dan komt ook hier weer een eind aan.

Zondagochtend na ruim 21u fietsen kwam ik aan bij het Cafe. Voldaan over het verloop van deze mooie tocht. Wel een beetje moe. Nu nog even naar het station fietsen om met de trein weer terug te gaan naar Texel. Rond halfnegen was ik weer terug op de camping. Eerst lekker douchen en nog wat eten en drinken. Al vrij snel naar bed gegaan en ik was zo vertrokken. Dank aan de organisatie voor dit mooie brevet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *